Menu

Realisten 2009

‘De meest gevreesde van alle rampen, de dood, bestaat niet voor ons. Want als wij er zijn, is de dood er nog niet. En als de dood er is, dan zijn wij er niet meer.’ (Epicurus 341 v.Chr. – 270 v.Chr.)

flessentrekker

Flessentrekker, olieverf op doek, 80x80cm

Bent u bang voor de dood? De schilderijen van Daalmeijer zijn dat in ieder geval niet.

Grimmige taferelen, uitgeteerde en verroeste blikjes, grijnzende poppen met starende felle oogjes die je rillingen bezorgen… Het doet me denken aan een verhaal waarin een eigenaardige clown met slechte bedoelingen opeens voor je opdoemt. Vanwaar die rillingen? Zou het die perfectie zijn? Het onaantastbare dat je niet loslaat?

Naar mijn smaak is Daalmeijer geniaal. Hij weet een werkelijkheid te creëren, die er niet echt is. Een semiwerkelijkheid dus. Aan de ene kant is het schilderij volkomen normaal: een tegelvloer, een keteltje, maar dan…die pop. Er is iets mis met die pop; het is een naar wezen, een misvormde baby. Dat kan niet, dat mag niet! De kijker wordt naar het schilderij getrokken, maar ook hulpeloos achtergelaten en er blijft een gevoel van onbehagen achter. Een leegte, genaamd ‘niets’.

Daalmeijer schroomt dus niet de schaduwkanten van het leven op te zoeken en zijn favoriete kleur is daarom ook blauw. De vormen, de compositie, zijn gevoel voor kleur en een fotografische perfectie zorgen voor deze magische wereld. Daalmeijer kan daarom ook terecht een magisch realist genoemd worden. Hij werkt sterk met contrasten en heeft een scherpe blik. Zijn motto is dan ook ‘Tachtig procent kijken en twintig procent doen, dan komt het schilderij er vanzelf’.

De schilderijen van Daalmeijer zijn vernieuwend en tijdloos. De kijker raakt nooit uitgekeken. Het is perfect. Magisch. Hoe hij dat doet? Dat is het geheim van de smid.

 

Lotte Anemaet
Realisten 2009

la_tristesse

La Tristesse, olieverf op paneel, 40x40cm

Pin It on Pinterest

Share This