Menu

Galerie Van Veen & Vendelbosch

Als kind deed Robert niets liever dan tekenen waarbij hij toen al oog had voor details en verhoudingen.
Net als zijn oom Aad Hofman staat de vergankelijkheid centraal in de vorm van verweerde en oude objecten. Echter bij Robert speelt vaak een menselijk aspect een rol hetzij op een directe wijze door het afbeelden van een gezicht hetzij op een indirecte wijze door bijvoorbeeld een oude, afgeleefde en kapotte pop te gebruiken die door iemand is achtergelaten.

Vooral het element van verlaten en vergeten roept een melancholische sfeer op in zijn werken. Daarnaast kunnen zijn schilderijen ook een ‘grimlach’ tevoorschijn toveren deels door de speelse woordkeuze van de titel van een schilderij, deels doordat er daarbij sprake kan zijn van een wrange humoristische ondertoon. Je zou kunnen stellen dat zijn schilderkunst via de kwast vloeiend overgaat in de pen die de titel neerschrijft.

Hoewel Robert nog jong is, zijn de schilderen heel doorleefd en heeft hij een kenmerkende stijl. Die is niet alleen terug te vinden in de keuze voor de onderwerpen, maar ook in de gebruikte techniek en kleur.

 

Galerie Van Veen & Vendelbosch
Eerste lustrum 2003 – 2008

Pin It on Pinterest

Share This